وزارت كار و امور اجتمايي
آيين‌نامه ايمني در كارگاه‌هاي دامپروري (03/10/90) 

 آيين‌نامه ايمني در كارگاه‌هاي دامپروري

 

        وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي طي مصوبه‌اي به شرح زير اعلام نموده است:

 هدف و دامنه شمول: هدف: هدف از تدوين اين آيين‌نامه، ايمن‌سازي محيط هاي كار، پيشگيري از حوادث ناشي از كار براي شاغلين و عموم افرادي كه به نحوي در كارگاه هاي مشمول اين آيين‌نامه حضور مي‌يابند، مي باشد. دامنة شمول: به استناد ماده 85 قانون كار جمهوري اسلامي ايران اين آيين¬نامه براي كارگاه‌هاي دامپروري مشمول قانون كار تدوين گرديده و لازم الاجراء مي‌باشد. فصل اول ـ تعاريف دام: به حيواناتي )چهارپايان، پرندگان، آبزيان و حشرات) اطلاق مي‌گردد كه براي امور تغذيه انسان و يا تغذيه دام و فعاليت‌هاي اقتصادي، توليدي، آزمايشگاهي، ورزشي و تفريحي، توليد، نگهداري و پرورش داده مي‌شوند. دامپرور: شخصي است حقيقي يا حقوقي كه با استفاده از روشهاي علمي، فني و تجربي دامپروري، اقدام به پرورش يك يا چند نوع دام بنمايد. كارگاه دامپروري: به محل مستقل دامپروري اطلاق مي‌گردد كه كارگر به درخواست كارفرما يا نماينده او به توليد، پرورش و نگهداري انواع دام مطابق با مقررات نظام جامع دامپروري و ساير قوانين اشتغال دارد. مجتمع دامپروري: مكاني است كه در آن تعدادي واحد دامداري با يك نوع دام و شيوه بهره‌برداري واحد، با رعايت ضوابط مربوط ايجاد مي‌گردد. جايگاه دام: به هر نوع محل نگهداري و پرورش دام، اعم از مسقف و غيرمسقف گفته مي‌شود. خوراك دام: به كليه مواد اعم از خام و فراوري‌شده اطلاق مي‌گردد كه براي تغذيه به منظور توليد، نگهداري و رشد دام مورد مصرف قرار مي‌گيرد.  راهرو و جايگاه مهار: محل ويژه¬اي است که براي هدايت و مهار دام به منظور انجام برخي عمليات خاص روي آنها به کارگرفته مي‌شود.  توجه: تصاوير بعضي از مواد آيين‌نامه براي استفاده و بهره‌برداري به پيوست مي‌باشد.  فصل دوم ـ مقررات عمومي: ماده1ـ کارفرما مکلف است نسبت به شناسايي و ارزيابي خطرات محيط کار اقدام نموده و ضمن نصب تابلوها و علائم هشداردهنده، اقدامات کنترلي مناسب را در جهت حذف مخاطرات احتمالي به عمل آورد.  ماده2ـ كارفرما مكلف است معاينات بدو استخدام و دوره‌اي را براي كارگران خود مطابق مواد 91 قانون كار و 90 قانون تامين اجتماعي انجام دهد. ماده3ـ كارفرما بايد در انتخاب و به كارگماري كارگران دقت نمايد و افرادي را به¬كارگمارد كه از نظر بدني و رواني متناسب با نوع كار باشند. ماده4ـ شرايط محيط كار بايد به گونه‌اي باشد تا ايمني افرادي كه وارد كارگاه مي‌شوند، تامين گردد. ماده5 ـ تابلـوهاي برق، تجهيزات اطفاء حريق و تاسيسات امدادي نبايد در مسير حركت و جايگاه نگهداري دام‌ها تعبيه شوند. ماده6 ـ خوراك¬هاي دامي كه امكان احتراق خود به خودي در آن‌ها وجود دارد بايد در بسته‌ها يا كيسه‌هاي سالم با حجم مشخص ذخيره و نگهداري و با رعايت فواصل مناسب انبارداري شوند. ماده7ـ جهت تسهيل در دسترسي بهتر ماشين¬هاي آتش‌نشاني و سرايت ديرتر آتش به نقاط ديگر، رعايت حداقل فاصله بين سازه‌ها الزامي است. به نحوي كه امكان اطفاء حريق، طبق ضوابط سازمان آتش نشاني مقدور باشد.  ماده 8 ـ كليه جايگاه ‌ها، تاسيسات، انبارها و مخازن و ساير مكان‌هايي كه در آنها امكان ايجاد گرد و غبار، بخار، گاز مي‌باشد، بايد به تهويه مناسب و متناسب با نوع آلاينده‌هاي توليدي مجهز گردند.  ماده 9ـ كف قسمت هاي مختلف دامداري بايد از مصالحي ساخته شود كه احتمال سر خوردن و لغزندگي از بين برود و ضمنا شيب كافي براي انتقال پساب‌ها به كانال‌هاي فاضلاب در نظر گرفته شود. ماده10ـ در صورت ضدعفوني ساختمان، جايگاهها، وسايل و ماشين‌آلات با روش گازدهي، ضمن رعايت توصيه¬هاي كارخانه سازنده ماده شيميايي و دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور، حيوانات و افراد، از محل مورد نظر دور نگهداشته شده وكارگران بايد بي¬درنگ پس از قرار دادن ظروف گازهاي شيميايي (فرمالين و نظاير آن) در درون سالن ها، محل را ترك كنند. ماده11ـ كليه معابر، پله‌ها، راهروها و کف سالن ها (به استثناي كف سالن‌هاي مرغداري با سيستم پرورش در بـستر) و كارگاه¬ها بايد مرتباً از مواد دفعـي حاصل از حيوانات و گل و لاي پاك سازي شوند.  ماده12ـ نرده ها، درها، جايگاه هاي مهار، راهروها وكليه موانع و محدودكننده¬ها بايد فاقد هر گونه تيزي و برآمدگي بوده و از استحكام كافي برخوردار باشند. ماده13ـ كارفرما مكلف است به منظور تامين روشنايي مورد نياز و مناسب حيوانات در سالن ها و جايگاهها اقدامات لازم را به عمل آورد.  ماده14ـ در مکان هايي كه امكان ايجاد گاز يا گرد و غبار قابل انفجار وجود داشته باشد بايد از سيستم تهويه و تجهيزات ضدجرقه استفاده گردد. ماده15ـ نصب دستگاه‌هاي تشخيص گاز به همراه سيستم‌هاي هشداردهنده در قسمت‌هايي كه احتمال تجمع و توليد گازهاي خطرناك در آنها وجود دارد از قبيل سيلوها و گودال¬هاي كود ضروري است. ماده16ـ بين سالن‌ها و تاسيسات واحدهاي مرغداري بايد عاري از هرگونه گياه و همچنين علف‌هاي هرز باشد.  ماده17ـ مايعات قابل اشتعالي كه بعنوان سوخت مصرفي در كارگاه‌هاي دامپروري به كار مي‌رود بايد در مخازن مخصوص، مطابق با مفاد آيين‌نامه حفاظتي مواد خطرناك، مواد قابل اشتعال، مواد قابل انفجار (مصوب شوراي عالي حفاظت فني) انبار گردد. ماده18ـ كارفرما مكلف است وسايل كمكهاي اوليه مناسب را تهيه و در دسترس كارگران قرار داده و در صورت لزوم نسبت به انتقال افراد آسيب‌ديده به نزديك‌ترين مركز درماني اقدام نمايد. ماده19ـ كارفرما مكلف است متناسب با نوع كار با همكاري مراجع ذيصلاح امكان آموزش كارگران در واحد دامپروري را در زمينه‌هاي مختلف رفتارشناسي دام، نحوه نزديك‌شدن و نگهداري ايمن و بي‌خطر دام‌ها، ايمني در محيط كار، بيمايهاي دامي، بيماري‌هاي مشترك بين انسان و دام، آلودگي‌هاي انگلي و عفوني، روش كار ايمن با ابزارها، ماشين‌ها و دستگاه‌ها و خطرات احتمالي كار با آنها و كمك‌هاي اوليه را فراهم نمايد. ماده20ـ كانال‌ها، مجاري و آبراه¬هاي پساب بايد داراي شيب مناسب بوده تا ضمن تخليه و هدايت سريع آنها به منبع تصفيه، از تجمع، ماندن و پس زدن پساب‌ها به كف سالن¬ها و انتشار آن در محوطه و زمينهاي اطراف كارگاه جلوگيري شود و نحوة انتقال پساب‌ها به نحوي باشد كه امكان انتشار و تماس با كارگران وجود نداشته باشد.  ماده21ـ طراحي كانال¬هاي پساب، بايد با توجه به دبي جريان بوده و داراي پوشش مشبك يا حفاظ نرده‌اي مستحكم و قابل شستشو با آب و مواد ضدعفوني‌كننده باشد. ماده22ـ طراحي مسير انتقال ضايعات، پسماند‌ها و پساب‌ها بايد به گونه‌اي باشدكه از داخل ساير واحدهاي ديگر عبور داده نشود.  ماده23ـ نگهداري، ضبط، دفع، انهدام و سوزاندن ضايعات و لاشه‌ها بايد طبق موازين بهداشتي و رعايت مسائل زيست محيطي به نحوي انجام گيرد كه خطري براي سلامت كارگران و سايرين ايجاد ننمايد. ماده24ـ خوردن، آشاميدن، استعمال دخانيات و انجام هرگونه شوخي و اعمال ناايمن ديگر در حين فعاليت ممنوع است. ماده25ـ مواد شيميايي پاك‌كننده و ضدعفوني‌كننده بايد توسط افراد ماهر و آموزش‌ديده و با استفاده از وسايل حفاظت فردي مناسب، طبق دستورالعمل هاي ذيربط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و سازمان دامپزشكي كشور و شركت سازنده، آماده‌سازي و استفاده شوند. ماده26ـ كليه مواد ضدعفوني‌كننده، سموم دفع آفات بايد در انبارقفل¬دار، درون كابينت يا كمد مشخصي و دور از دسترس افراد غيرمسئول نگهداري شود. نحوه نگهداري و استفاده از اين مواد، بايد وفق آئين¬نامه حفاظتي سموم دفع آفات در کارگاه‌ها (مصوب شوراي عالي حفاظت فني) و دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور باشد.  ماده27ـ كارفرما مكلف است در مكان‌هاي آماده‌سازي و استفاده از سموم و مواد ضدعفوني‌كننده شيميايي، حداقل تجهيزات لازم مانند دوش و چشم‌شوي اضطراري را پيش بيني نمايد. ماده28ـ اطراف كمدهاي نگهداري سموم و مواد شيميايي بايد عاري از اشياء ديگر باشد. ضمنا زمين پيرامون آن بايد داراي شيب مناسب بوده تا در صورت نشت تصادفي و يا ريخته شدن آن مواد، توسط كانال‌هاي زهكشي جمع‌آوري و منتقل شود، به نحوي كه وارد مخازن و آبهاي زيرزميني و جاري نگردد.  ماده29ـ قرار دادن هرگونه وسايل اضافي و مواد خوراكي و پوشاك و وسايل ايمني و نظاير آن در داخل و روي كمدهاي نگهداري سموم و مواد شيميايي ممنوع است. فصل سوم ـ مقررات اختصاصي بخش اول: مقررات ايمني دستگاه‌ها و ابزارآلات ماده30ـ كليه قسمت ها و محورهاي انتقال‌دهنده نيرو، مانند تسمه، فلكه ‌(پولي)، چرخ دنده، چرخ¬ لنگر، چرخ ¬فلكه، زنجير، چهارشاخ¬ گاردان، غلتك و نيز ساير قسمتهاي خطرناك دستگاه¬ها، بايد طبق آيين¬نامه حفاظت در مقابل خطرات وسايل انتقال نيرو و ساير آيين‌نامه‌هاي مرتبط (مصوب شوراي عالي حفاظت فني)، حفاظ¬گذاري و ايمن‌سازي گردند. ماده31ـ حصارها و بدنه فلزي تجهيزات الكتريكي و تابلوهاي برق، كليه اجزاي فلزي سيم‌كشي و نيز سپر(شيلد) حفاظ‌هاي فلزي كابل‌ها و تاسيسات فلزي بايد مطابق آيين‌نامه ايمني سيستم اتصال به زمين (ارتينگ) كه مصوب شوراي عالي حفاظت فني مي‌باشد، به اتصال زمين مؤثر و مناسب، مجهز گردند.  ماده32ـ ماشين ها و دستگاه‌هاي الکتريکي بايد قبل از شروع به کار توسط افراد ماهر بازديد شود. ماده33ـ تعمير و نگهداري، روغن‌كاري، تميز كردن، تعويض قطعات دستگاهها و ماشين‌ها بايد توسط افراد آموزش‌ديده و با اطمينان از قطع جريان برق انجام پذيرد. بخش دوم: وسايل حفاظت فردي ماده34ـ كليه كارگران دامپروري بايد متناسب با نوع کار به لباس كار و ساير وسايل حفاظت فردي مناسب تجهيز گردند. ماده35ـ كارفرما مكلف است به کارگراني که در معرض تماس با گرد و غبار، مواد فعال بيولوژيكي و مواد شيميايي هستند عينك، ماسك تنفسي مناسب و لباس كار نفوذناپذير در برابر مواد مذكور تحويل دهد.  ماده36ـ كارگران بايد درهنگام كار در واحدهاي دامپروري به ويژه اصطبل‌¬ها و كار در اطراف گاوها و محوطه پرورش شترمرغ، بسته به نوع كار از چكمه، كفش هاي ايمني پنجه فولادي و كفشهاي آجدار استفاده كنند.  ماده37ـ كارگراني که به طور مستمر در معرض تابش نور خورشيد قرار دارند بايد مجهز به کلاه آفتابي باشند. ماده38ـ كارگران بايد در هنگام كار با كود شيميايي از دستكش لاستيكي و در كار با آفت‌كشها از دستكش لاتكس استفاده كنند. ماده39ـ كارگراني كه با مواد شيميايي، حمل دستي طيور، دام بيمار، کمک به زايمان دام، تلقيح مصنوعي و نيز سوارکاري و نظاير آن مشغول كار هستند با توجه به نوع کار بايد به دستکش حفاظتي مناسب تجهيز گردند. ماده40ـ در هنگام ضدعفوني به روش شعله‌افکني جايگاههاي دام، کارگران بايد به وسايل حفاظت‌ فردي مناسب مانند ماسک تنفسي، دستکش، عينک و لباس کار تجهيز گردند. بخش سوم: حمل و نقل، جابه¬جايي و مهار دام، طيور و حيوانات خانگي: ماده 41ـ حمل و نقل دام زنده بايد با وسايل نقليه ويژه حمل مخصوص دام كه مجهز به جايگاه¬هاي مخصوص مي‌باشد، انجام گيرد. ماده42ـ فضاي دروني وسايل حمل دام بايد داراي شرايط مناسبي از نظر روشنايي و تهويه براي جابجايي دام‌ها باشد. ماده43ـ كف تريلرهاي حمل دام نبايد صاف و لغزنده بوده و فضاي دروني وسايل حمل دام به ويژه تريلر حمل اسب، گاو و گوسفند و بز بخش بندي‌شده و ديوارها و ميله‌هاي سينه¬اي آن مجهز به بالشتك باشد. ماده44ـ تريلر مخصوص حمل دام بايد مجهز به يك در (راه خروجي) از جلوي تريلر باشد تا فرد راهنما يا مراقب، از آن در، تريلر را ترك يا وارد كابين راننده شود. ماده45ـ تريلرهاي وسايل حمل دام بايد مجهز به رمپ بارگيري باشند. ماده46ـ سكوها و محل¬هاي تخليه و بارگيري دام و طيور در شب بايد از نور کافي برخوردار باشد. ماده47ـ سكوي بارگيري بايد بدون فاصله و همسطح طبقات درون وسايل حمل دام باشد. ماده48ـ براي انتقال دام‌ها از جايگاه و بارگيري آنها درون كاميون¬هاي دو طبقه و يا كار روي دام، راهروي هدايت دام¬ها بايد داراي ديواره‌هاي محكم و قابل شستشو، قوسي شكل، بلندتر از قد دام بوده و كف آن شيب‌دار باشد. در كنار راهروي هدايت و انتقال، بايد راهروي پياده¬روي مستقل، جهت هدايت دام، عبور يا فعاليتهاي لازم به صورت بي‌خطر براي كارگران تعبيه گردد. اگر راهروي پياده¬رو بيشتر از 45 سانتي¬متر بالاتر از زمين باشد، بايد به نردة حفاظتي تجهيز گردد تا از خطر سقوط كارگران جلوگيري شود.  ماده49ـ حمل و نقل، بارگيري و تخليه دام از خودروي حمل آنها به واحد دامپروري و كشتارگاه بايد به شكلي انجام پذيرد كه نياز به حضور و هدايت مستقيم دام¬ توسط كارگران نباشد. ماده50 ـ سوار و پياده كردن دام‌هاي بزرگ از قبيل اسب و شترمرغ از تريلر توسط يك نفر به تنهايي ممنوع است. ماده 51 ـ کليه مکان‌هايي که براي دسترسي کارگران به دام تعبيه مي‌شود بايد از استحکام لازم و ايمني کافي برخوردار باشد.  ماده52 ـ هنگام استفاده از راهروي مهار ثابت و دايمي سواركردن، جلوي اين مهار بايد باز بوده و به جاي سطح ناصاف، داراي پلكان بوده و ديوارهاي آن يكپارچه باشد.  ماده53 ـ براي مهار تعداد زيادي از گوسفندان در زمان كوتاه به منظور كارهايي مانند سم چيني، توزين، شيرگيري و جداسازي بره ميش¬ها از بره قوچ ها و نظاير آن بايد از راهروهاي مهار جداسازي استفاده گردد. تيرها، ديواره‌ها و ميله‌هاي اطراف راهروي مهار جداسازي بايد از استحكام كافي برخوردار باشند. ماده54 ـ در شرايطي كه امكان دسترسي به جايگاه‌ها يا آغل‌هاي ثابت براي گوسفندان وجود ندارد، كارفرما مكلف است، حصارهاي موقتي مانند: ديوارهاي سيمي سبك و قابل حمل، ديوارهاي چوبي يا پنل‌هاي تاشو (آكاردئوني)، حصارهاي برف¬گير يا سيم‌هاي (توري‌هاي فلزي) بافته شده مهيا نمايد به شرطي كه: الف ـ در آن از تيرهاي آهني كه نگهدارنده اين حصارها مي باشند، استفاده گردد. ب ـ دروازه يا موانعي كه قابل تغيير به اندازه‌هاي بزرگترند به عنوان درهاي اين حصارها بهره برد. پ ـ بلندي ديوار و موانع اين حصارها دست كم 90 تا 106 سانتي متر باشد. ماده55 ـ استفاده از سيم¬هاي خاردار به عنوان حصار براي كنترل دام¬ ممنوع است. ماده56 ـ نگهداري، هدايت و كار كردن روي دام بايد طوري باشد كه از وارد كردن تنش، ايجاد تحريك، رم كردن دام و در نهايت ايجاد خطر و آسيب به كارگران جلوگيري شود. ماده57 ـ استفاده نابجا از هرگونه ابزار، دستگاه يا حركات، كه منجر به ترسيدن يا رميدن حيوانات مي‌گردد، ممنوع است. ماده58 ـ استفاده از وسايل مهارکننده متناسب با نوع عمليات و نوع دام مانند راهرو مهار، بالابرهاي دستي، ميزهاي کج‌شونده، جايگاه‌هاي مهار کج‌شونده، يک‌ورشونده و پشت و رو شونده، سکوي شيردوشي، سکوي پيرايش، سکوي يـوغ گردن، جعبه کيفي نگهداري حيوانات کوچک، دماغ‌گير (حلقه بيني)، لواشه، پوزه‌بند و مانند آنها براي انجام اعمال مختلف روي آنها الزامي است. ماده59 ـ قبل از ورود دام‌ها به يك فضا يا جايگاه محدود يا راهرو بايد زماني را براي انطباق و سازگاري دام‌ها در محوطه انتظار در نظر گرفت. ماده60 ـ در جايگاه هاي ويژه دام مختص جفت‌گيري يا اسپرم‌گيري بايد تدابيري اتخاذ گردد تا کارگران از آسيب هاي احتمالي آنها در امان باشند.  ماده61 ـ در فضاهاي بسته و محصور، جايگاه‌ها، راهروها، بايد راه‌هاي خروج اضطراري براي كارگران تعبيه نمود. ماده62 ـ در حين جابجايي دام، ورود کارگران به راهروها و جايگاه‌هاي مهار و دام ممنوع است. ماده63 ـ طراحي و ساخت رمپ‌هاي بارگيري، راهروها وجايگاه‌هاي مهار بايد به گونه‌اي باشد که با کاهش سر و صدا و محدود کردن ديد دام از بروز استرس و رميدن آنها جلوگيري به عمل آيد. ماده64 ـ كنترل، هدايت و جابه¬جايي دام¬هاي بزرگ، در محوطه‌هاي باز بايد به صورت غيرانفرادي و توسط افراد آموزش‌ديده و با تجربه و با تجهيزات مناسب و كافي انجام پذيرد. ماده65 ـ به منظور جلوگيري از رميدن دام، مسيرهاي عبور و مرور و يا نگهداري انها بايد عاري از هرگونه اشياء متحرک و پارچه‌هاي آويزان باشد.  ماده66 ـ جايگاه‌هاي مهار پشت و رو شونده و كج شونده يا يك‌ور شونده را بايد در مسير رفت و آمد گوسفندان و در قسمت پشت يا درون راهروي مهار جداسازي قرار داد.  ماده67 ـ براي جلوگيري از بروز حوادث و صدمه ناشي از شاخ دام‌ها، انجام عمليات بي‌شاخ سازي ضروري است. ماده68 ـ براي دام‌هايي که بايد به صورت شاخدار عرضه گردند، انجام تمهيدات ايمني مناسب مانند قراردادن گلوله‌ها يا لوله‌هاي پلاستيکي روي شاخ آنها الزامي است.  ماده69 ـ حمام کنه و محل تردد دام آغشته به سم بايد از جنس غيرقابل نفوذ بوده و در طرفين آن نرده‌هاي ايمني نصب گردد. ماده70ـ ميزان و نحوه آماده‌سازي ماده كنه‌كش، سموم و مواد ضدعفوني‌کننده بايد طبق دستورالعمل شرکت سازنده و برابر دستورالعمل‌هاي سازمان دامپزشكي كشور و با رعايت اصول ايمني صورت گيرد. ماده71ـ براي جلوگيري از خطر لگدخوردن توسط شتر و مهار و مقيد كردن آن بايد با بستن يك دست دام با طناب، حيوان را تحت كنترل قرارداد. اين كار را مي توان با بستن و مقيد كردن دست و پاي حيوان در حالت نشسته نيز انجام داد. بخش چهارم ـ ايمني کار با دام‌هاي سواري ماده72ـ براي بازكردن دهان و آرواره¬هاي دام¬ها به ويژه اسب بايد از ابزار دهان بازكن مناسب استفاده نمود. ماده73ـ در زمان انجام كار بر روي دام، بستن آن با طناب به درخت، تيرك و مانند آن، ممنوع است. ماده74ـ آموزش سـواركاري به كارگران بايـد زير نظر مربي كارآزموده و ماهر صورت گيرد و پيش از سواركاري بايد كليه لوازم سواركاري و جهاز اسب (تسمه‌ها، زين، دستجلوها يا افسار بندها و ركاب) مورد بازديد قرار گيرند و در صورت معيوب بودن سريعا تعويض گردند.  ماده75ـ انتخاب دام جهت سواري كارگران بايستي متناسب با توان جسمي و مهارت افراد صورت گيرد. ماده76ـ اندازه‌ي زين و برگ و لوازم سواركاري بايد متناسب با اندازه اسب، سواركار و ارگونوميك باشد. ماده77ـ سواركاري با اسب لخت (بدون زين) ممنوع است. ماده78ـ لباس سواركار بايد متناسب و كاملاً به اندازه باشد، تا از گيرکردن به تجهيزات جلوگيري به¬ عمل آيد. بخش پنجم ـ سيلوها، مخازن و گودال¬هاي كود ماده79ـ ورود كارگران به گودال كود، انبار ذخيره كود مايع، سيلوهاي خوراك، مخازن كارگاهها و نيز حوضچه و استخرهاي تصفيه و پرورش ماهي و ميگو و مانند آن، بايد تحت نظارت مستقيم شخص آموزش‌ديده ديگري انجام گيرد. در ضمن اين افراد بايد متناسب با نوع كار مجهز به وسايل حفاظت فردي و تجهيزات کار در ارتفاع و امداد و نجات باشند.  ماده80 ـ در گودالهاي كود حيواني، مخازن لجن و گودالهاي سيلو كه گازها و مايعات قابل اشتعال وجود دارد، استعمال دخانيات، استفاده از شعله هاي باز و به كار بردن وسايل توليد جرقه و مانند آن ممنوع است. ماده81 ـ گودال و محل تجميع كود بايد به‌گونه‌اي طراحي و اجرا شود كه از نفوذ شيرابه‌هاي آن به منابع آبي جلوگيري به عمل آيد.  ماده82 ـ تعميرات ضروري مانند جوشکاري در گودال‌هاي كود، سيلوها و مخازن بايد طبق آيين‌نامه‌هاي مصوب شوراي عالي حفاظت فني مربوطه، انجام گرفته و در شرايط تهويه كامل و اطمينان از نبود خطر انفجار و آتش‌سوزي صورت پذيرد. ماده83 ـ تمام درهاي بين اتاق سيلو و طويله اصلي، غير از زمان كار در سيلو بايد بسته و مسدود باشد.  ماده84 ـ استقرار کارگران به هر شکل روي غلات و علوفه¬ي سيلوها، ممنوع است.  ماده 85 ـ قبل از شروع به هم زدن و تخليه کود حيواني در گودالهاي كود و مخزن ذخيره كودهاي مايع غيرهوازي و مخازن کود زير ساختمان‌ها، غير از متصدي مربوطه، افراد و دام¬ها بايد تا زمان خروج و تخليه گازهاي سمي، از محوطه خطر دور گردند. ضمنا نصب علائم هشداردهنده مناسب در محل‌هاي مربوطه الزامي است. فصل چهارم ـ ساير مقررات: ماده86 ـ رعايت کليه اصول بهداشتي جهت پيشگيري از بيماريهاي دامي و مشترک انسان و دام بايد طبق موازين سازمان دامپزشكي كشور و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي انجام گردد.  ماده87 ـ كارفرما مكلف است به نحوي محيط کار را ايمن سازي نمايد تا از انتقال بيماريهاي دامي و مشترک انسان و دام پيشگيري شود.  ماده88 ـ با عنايت به ماده 88 قانون كار جمهوري اسلامي ايران، كليه اشخاص حقيقي و يا حقوقي كه به ساخت يا ورود و عرضه ماشين‌ها، دستگاه‌ها و تجهيزات مشمول اين آيين‌نامه مي‌پردازند مكلف به رعايت موارد ايمني و حفاظتي مناسب مي‌باشند. ماده89 ـ به استناد مواد 91 و 95 قانون كار جمهوري اسلامي ايران، مسئوليت رعايت مقررات اين آيين‌نامه برعهده كارفرماي كارگاه بوده و در صورت وقوع هرگونه حادثه به دليل عدم توجه كارفرما به الزامات قانوني، مكلف به جبران خسارات وارده مي‌باشد. اين آيين‌نامه مشتمل بر4 فصل و 5 بخش و 89 ماده مي‌باشد و به استناد مواد 85 و 91 قانون كار جمهوري اسلامي ايران تهيه و در جلسه مورخ 4/11/1389 شوراي عالي حفاظت فني تدوين و در تاريخ 21/3/1390 به تصويب وزير كار و امور اجتماعي رسيده است. وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي ـ عبدالرضا شيخ‌الاسلامي 

(روزنامه رسمي جمهوري اسلامي ايران - ۲۸/۹/۹۰)

 
1390/10/3 شنبه 
نسخه قابل چاپبازگشت
..
..
بيشتر


مجری سایت : شرکت سیگما